حجاب

تاریخ باستان هر ملتی را که مورد مطالعه قرار بدهیم و حتی مجسمه ها و نقش ها و تصاویری که از ملل باستان مانده است را اگر ببینیم ، تفاوتی در میان لباس زن و مرد را خواهیم دید .

بنابراین می توان گفت : خود زن ستر و پوشش را با یک نوع الهام فطری برای محفوظ ماندن و بالا بردن منزلت و موقعیت خود اختراع و انتخاب کرده است .

قرآن مجید در دو مورد لزوم حجاب برای زن را ذکر کرده است :

1- در سوره نور :" وَ قُل لِلمُومِناتِ یَغضُضنَ مِن ابصارِهِنَّ وَ یَحفَظنِِ فُرُوجَهُنَّ وَ لایُبدِینَ زینَتَهُنَّ اِلا ما ظَهَر مِنها..." ( آیه 31 سوره نور)

ای پیغمبر به زنان با ایمان بگو دیده خود را از نگاه به نامحرم فرو ببندند و دامن های خویش را حفظ کنند و زیور خویش را به جز آنچه که پیداست ( چهره ها و دست ها تا مچ ، با آرایش نه بیش از حد معمول ) آشکار نکنند .

2- در سوره احزاب :" یا ایُّها النَّبِیُّ قُل لاَزواجِکَ وَ بَناتِکَ وَ نِساءِ المُومِنینَ یُدنِینَ عَلَیهِنَّ مِن جَلابِیبِهِنَّ ذلِکَ ادنی أَن یُعرَفنَ فَلا یُوذَینَ " ( سوره احزاب آیه 59)

ای پیغمبر به همسران و دختران خود و زنهای مومنین بگو گوشه های روسری خود را روی سینه های خود بیندازند تا دور گردن و زیر گلوی آنها پوشیده شود ، تا به این وسیله شناخته شوند که به حفظ عفاف مقید و پای بند می باشند که در این صورت مورد نگاه بیماردلان و افراد بی مبالات واقع نمی شوند که خود این پوشش یک نوع دورباش است که چشم طمع را از حریم آنها دور می کند ( تفسیر المیزان ،جلد 16 ، ص 361)

نگاه کردن به نامحرم

از روایات اهل بیت عصمت هم در رابطه با تفسیر آیات قرآنی و هم در غیر این مورد ، استفاده می شود که نگاه مرد به چهره و دستهای زن و همچنین زن به چهره و دستهای مرد و سایر اعضایی که معمولا مرد آنها را در اجتماع نمی پوشاند جایز است .

خداوند متعال فرمودند : " قُل لِّلمُومِنینَ یَغُضُوا مِن اَبصَارِهِم " ( سوره نور آیه 31)

" وَ قُل لِلمُومِناتِ یَغضُضنَ مِن اَبصارِهِنَّ " ( سوره نور آیه 32)

معنای این دو تعبیر کاهش دادن نگاه است . به این معنی و تا این حد که نگاه مرد به زن و زن به مرد به طور عادی ، نه به طور خیره شدن و تماشا و چشم چرانی کردن ؛ اشکال ندارد .

بنابراین نگاه به نامحرم با این مرز ، مرز بندی می شود ، چه آنکه نگاه بدون مرز نتیجه ای جز افروخته شدن آتش شهوت نخواهد داشت و نگاه های آلوده ؛ فساد و سیاهی دل و آلودگی اجتماعی را به دنبال دارد .

حضرت امیر المومنین علی علیه اسلام فرموند : « اَللَّحظُ رائِدُ الفِتَنِ» یعنی : نگاه حرام پیشاهنگ فتنه هاست ونیز فرمودند : « اَلعَیُونُ مَصائِدُ الشَّیطانِ» یعنی : چشم ها ، دام های شیطان می باشند ( غررالحکم ،ج 1 ،ص 262 )

امام صادق علیه السلام فرمودند : نگاه کردن به نامحرم تیری است زهر آلود از ناحیه شیطان ، وچه بسیار است نگاه هایی که حسرتها و تاسفهای طولانی را به دنبال خود می آورد .( وسائل الشیعه ، جلد 14 ، ص 138)